Ете, на твитер се создаде еден социолошки експеримент, сосема случајно. Знам дека со влетувањево со клизачи ќе влијаам врз крајните резултати, меѓутоа, повторно, не можам да премолчам ништо:
1. Ова не може да заврши добро. Истава ситуација ја имам видено на првата тиња платформа на оф.нет. Некој на крај сигурно ќе плаче од експериментов.
2. Не е толку тешко да се препознае кој ги пишува твитовите, со оглед на претходно познатите тенденции и стилови на пишување.
3. Анонимноста не е доволна за да се избега од автоцензурата. Да не ве чујам веќе дека некој друг немал храброст во државава. Никој нема храброст!
4. Немој никогаш да се плашиш да го кажеш тоа за коешто знаеш дека си во право или пак го чувствуваш, макар било тоа и анонимно.
1. Ова не може да заврши добро. Истава ситуација ја имам видено на првата тиња платформа на оф.нет. Некој на крај сигурно ќе плаче од експериментов.
2. Не е толку тешко да се препознае кој ги пишува твитовите, со оглед на претходно познатите тенденции и стилови на пишување.
3. Анонимноста не е доволна за да се избега од автоцензурата. Да не ве чујам веќе дека некој друг немал храброст во државава. Никој нема храброст!
4. Немој никогаш да се плашиш да го кажеш тоа за коешто знаеш дека си во право или пак го чувствуваш, макар било тоа и анонимно.
1 коментар(и):
Набрзо ја сменаа лозинката и експериментот неславно заврши
Post a Comment